archive-com.com » COM » H » HEINERGOEBBELS.COM

Total: 938

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Heiner Goebbels - Archive - Texts - Interviews
    Die Herausforderung ist in diesen strengen Vorgaben eine Freiheit zu finden In der Inszenierung wird auch Pyrotechnik eingesetzt Sind diese Feuer und Explosionseffekte für Schauspieler nicht genauso ärgerlich wie Tiere oder Kinder auf der Bühne denn sie ziehen ja die Aufmerksamkeit vom Schauspieler ab Genau Dann bist du verloren Aber hier ist das gut integriert Das Zischen und Knallen der Pyrotechnik wird aufgenommen und ist dann ein Teil der Komposition Und die steht im Zentrum Sieht jeder Abend anders aus Ja Der zeitliche Ablauf ist zwar immer gleich aber manchmal macht das Schießpulver was es will Manchmal brennt es schnell ab manchmal nicht Im Stück geht es um den Philosophen Max Black der sich mit der Philosophie der Sprache und der Mathematik befasst hat Texte von Wittgenstein von Valéry und Lichtenberg spielen eine Rolle Ist das alles nur schwer zu verstehen Nein Ich nenne es gern ein Gehirnsolo aber schwer zu verstehen ist es nicht Manche Texte von Max Black habe ich nicht verstanden da habe ich Mathe matiker gefragt ob sie mir helfen können Ist es das Ziel des Abends dass der Zuschauer das Theater klüger verlässt als er gekommen ist Nicht unbedingt Wichtiger noch ist es anhand mathematischer Paradoxien die Verrücktheit des Denkens darzustellen Sie sind Film und Theaterschauspieler Wo finden Sie die besseren Regisseure Es gibt nicht viele gute Regisseure Sagen Sie das weil Sie selbst auch Regie führen Ich gehöre nicht zu den wirklich guten Regisseuren Es gibt fünf vielleicht sechs gute Regisseure auf der Welt vielleicht auch zehn Ich habe mit dreien oder vieren von ihnen gearbeitet Heiner Müller Klaus Michael Grüber Aki Kaurismäki und einige andere Mit Aki Kaurismäki haben Sie gerade den Film Le Havre fertiggestellt Wie war die Arbeit mit ihm Er spricht nicht sehr viel Muss er auch nicht Er ist

    Original URL path: http://www.heinergoebbels.com/en/archive/texts/interviews/read/664 (2016-02-13)
    Open archived version from archive

  • Heiner Goebbels - Archive - Texts - Interviews
    and the times of Henry VIII and Shakespeare What makes this writing of Gertrude Stein so exciting is she didn t decide for you what is important or not comments Goebbels She talks with the same intensity about various personal private things and very heavy political catastrophes Why does she worry about honey and her boots when she talks about prisoners on a train or bombs on the Italians Why does she talk about food It s exactly what in your privacy you have to deal with You have to find your way to survive every day in such a situation And I was so excited by her approach of considering history as constantly repeating and her constant comparisons of what happens in the time of Henry VIII and Shakespeare with her experiences in the Second World War I thought that it would be very nice to confront that also in a musical way So to convey this simultaneous overlay of multiple strands of time and perspective Goebbels enlists two ensembles the period instrument Orchestra of the Age of Enlightenment and the London Sinfonietta specialists in contemporary music and juxtaposes his own music with music by 17th century English composer Matthew Locke That was a starting point but it turned out to be something more complex Goebbels coyly explains Finally it wasn t the OAE playing only the old stuff and the London Sinfonietta only playing the new stuff It was really mixed in another way which I don t want to give away now Rather than featuring actors or singers to convey Stein s text Goebbels has individual members of these two ensembles transmit her words As a result the typical anonymity of playing in a larger ensemble dissolves All of a sudden you hear a personal voice beams the composer Musicians especially those who are virtuosos on their instruments have done nothing else but rehearsing and performing music and they re so happy when other tasks show up when they discover to their surprise and often to my surprise what other competences they have as performers reading dancing singing acting I think musicians can do so much more than just play music And indeed to describe what Goebbels does as a creative artist simply as music doesn t quite encompass the totality of what he is doing Even works that might nominally be listed in his catalog as concert pieces are really gesamkunstwerke in which theatrical choreographic and visual elements play as important a role as melody harmony rhythm and timbre In addition Goebbels considers his role as a creative artist not only to be someone who comes up with new work but also to be a conduit for preserving traditions and sowing the seeds of social reflection It s a very important task of music to keep something which otherwise would get lost to save something from being forgotten reflects Goebbels Music can do that very well It s not the first sense of being a musician

    Original URL path: http://www.heinergoebbels.com/en/archive/texts/interviews/read/1034 (2016-02-13)
    Open archived version from archive

  • Heiner Goebbels - Archive - Texts - Interviews
    posiadają Mówił pan o eksperymentowaniu z oddzielnymi elementami w teatrze czy w radioarcie ale jak buduje pan relacje aktora i tekstu Czy od początku wie pan że konkretny aktor naprzykład Ernst Stötzner albo André Wilms będzie kluczem do danego tekstu Że ich aktorskie umiejętności barwa głosu indywidualna umiejętność frazowania jako jedyne będą odpowiadać tekstom naprzykład Kafki Canettiego albo Müllera Swoje utwory rozwijam we współpracy z aktorami często pracuję z pojedynczymi słowami albo zdaniami bardzo szczegółowo do tego potrzebna jest bezpośrednia obecność aktorów Dlatego też radioart w mojej biografii gra tak ważną rolę umożliwił mi zajmować się detalem i formą Nagrywałem aktorów w studiu a potem już sam ciąłem montowałem zdania od słowa do słowa a następnie komponowałem do nich muzykę klejąc to wszystko jak mi się podobało Kiedy już stworzyłem montaż i miks nagrania męczyłem jeszcze aktorów aby sie tej nowej wersji bardzo dokładnie nauczyli Teraz mogę powiedzieć że klasyczny porządek stawiam na głowie Zamiast tego żebym miał najpierw tekst a potem aktorów robię na odwrót Szukam tekstów kierując sie naturalnymi predyspozycjami i zdolnościami aktorów Naprzykład kiedy zdecydowałem się że będę pracował z Hilliard Ensemble pomyślałem sobie że do nich pasuje Samuel Beckett albo kiedy zacząłem współpracę z André Wilmsem miałem wrażenie że jego neurotycznej i krzykliwej osobowości będą odpowiadać dzienniki Paula Valéry Pracuje pan tak samo w teatrze jak w studiu Tak identycznie Dlaczego w swoich dziełach wykorzystuje pan raczej deklamację albo mowę stylizowaną niż śpiew W języku mówionym jest wiele muzyczności która jeszcze nie została odkryta dla widzów kompozytorów albo słuchaczy Chodzi o niezbadaną ziemię teatru muzycznego Czy ludzkim głosem jest pan zafascynowany od dawna czy dopiero od momentu kiedy zaczął pan twórzyć swoje radiowe kompozycje Dopiero od tych kompozycji Czy interesowała pana kiedys psychologiczna interpretacja tekstu Nie Ma pan wrażenie że teatr muzyczny jest przeciwprzykładem dla teatru dramatycznego Mój teatr się w opozycji do dramatycznego znajduje ale nie myślę że każdy teatr muzyczny w takiej opozycji stoi Jest i taki jego rodzaj który naśladuje dramatyczny teatr oparty na klasycznej literaturze niemal w stu procentach Może i całkowicie Większość kompozytorów takiego teatru pracuje z dramatami albo dramatyzowanymi biografiami Pana praca z tekstami to egzemplarny przykład dekonstrukcji Często pan teksty tnie łączy zderza utwory różnych autorów epok i stylistyk Ma pan jakieś granice których nie przekroczy Jak ważny jest dla pana jeden temat jako swoisty ciężar Bardzo często sam nie potrafię opisać tego tematu nazwać go Wybierając teksty daję raczej wyraz pytaniom które w sobie noszę Centralny temat mnie nie interesuje chcę by był otwarty W tej kwesti daję sobie dużo wolności ale nie chcę iść przeciwko zamiarom tekstu to jest tą granicą Pracowałem między innymi z tekstami Gertrudy Stein Alaina Robbe Grilleta Heinera Müllera albo Eliasa Canettiego mocno w nie ingerowałem skracałem ale zawsze z pełnym szacunkiem Żyjący autorzy Müller czy Robbe Grillet z którymi się spotkałem byli z tych ingerencji i mojej pracy na ich tekstach bardzo zadowoleni Ważne są dla mnie forma i rytm tekstu tego podczas komponowania nie mogłoby mi zabraknąć W pana kompozycjach albo inscenacjach brał często udział Heiner Müller jako deklamator albo aktor Biorąc pod uwagę że był autorem tekstu ale też sam pracował jako reżyser czy proponował panu jakieś dźwiękowe albo sceniczne rozwiązania Miał jakieś wymagania Nic nie proponował dał mi całkowitą wolność i cieszył się z mojej pracy Jedynie parę razy doradził mi jakieś dodatkowe książki albo teksty albo życzył sobie żebym jeszcze raz wszystkie materiały przejrzał Chętnie się z nim zgadzałem Jako materiał do pracy doradził mi naprzykład E A Poe Była wogóle wasza współpraca możliwa On żył w NDR a pan na Zachodzie Mogliśmy podróżować i odwiedzać się pod tym względem nie było aż tak rygorystycznie Wyłączając dramaty Heinera Müllera ewidentnie pociąga pana bardziej literatura nie dramatyczna Czy ma pan wrażenie że utwory dramatyczne narzucają jakąś formę ograniczają wolność Tak Poza Müllerem nie znalazł pan innego dramatopisarza który byłby dla pana interesujący Znalazłem Naprzykład Gertrudę Stein Także próbuje pan raczej ujawniać dramatyczny potencjał w prozie dziennikach wspomnieniach albo esejach Dramatyczny albo poetycki potencjał który często ukrywa sie w prozie nie jest widoczny na pierwszy rzut oka Aby tekst stał sie widzialnym lub słyszalnym musi się go bardzo detalicznie analizować czy też dekonstruować Kiedy naprzykład pracowałem ze spirytystycznymi opowiadaniami E A Poe których użyłem nie tylko w Schwarz auf weiss ale także w SHADOW w pieśniach napisanych dla Sussan Deihim znalazłem w nich zaplątane muzyczne rytmy i małe poetyckie fragmenty Czy przygotowując inscenizację zastanawia się pan nad muzyką jako samodzielnym utworem który można by osobno wydać Tak Bardzo często pracuję nad muzyką oddzielając sie od teatralnych obrazów Przypominam sobie że kiedy przygotowywałem Schwarz auf weiss nagrywałem sobie pojedyncze fragmenty muzyki i nad ich kształtem zastanawiałem się całkowicie muzycznie wogóle nie scenicznie Wizualną część tworzyłem dopiero na końcu Czy zdarza się często że ktoś inny realizuje pana utwór jak to się stało ostatnio w przypadku Schwarz auf weiss w Pradze wyreżyserowanym przez tandem reżyserski SKUTR Często realizuje się Surrogate Cities które pokazywano we Freiburgu Norymberdze w filharmonii berlińskiej ale inne moje utwory realizowane są rzadko również Schwarz auf weiss Jak się pan postrzega w kontekście innych twórców teatru muzycznego naprzykład Olgi Neuwirth albo Georgesa Aperghisa Niezbyt dobrze znam prace Olgi Neuwirth Widziałem tylko jeden jej projekt Myślę że sama swoich utworów nie reżyseruje w przeciwieństwie do Aperghisa Dla mnie reżyserowanie własnych utworów jest bardzo ważne ponieważ potrafię naprzykład odgadnąć jak wielkiej przestrzeni potrzebuje muzyka czy w danym miejscu zafunkcjonuje cała kompozycja Myślę że we współczesnym teatrze muzycznym często popełnia się wielki błąd tworząc inscenizacje które naśladują muzykę ale nie mają swojej własnej wizji Potem rezultat jest taki że zarówno muzyka jak reżyseria są bardzo zamknięte kompleksowe i nie dają widzowi przestrzeni Chętnie pozbywam się muzyki kiedy czuję że nie jest zbyt potrzebna albo wizualnej części kiedy muzyka jest wyraźniejsza Chcę pracować na obu tych płaszczyznach i przy każdym nowym projekcie z inną z nich zaczynam pracować jako z pierwszą Raz jest to muzyka innym razem tekst kiedy indziej znowu scenografia Czy istnieje wogóle jakaś muzyka która do pana nie przemawia Chyba

    Original URL path: http://www.heinergoebbels.com/en/archive/texts/interviews/read/775 (2016-02-13)
    Open archived version from archive

  • Heiner Goebbels - Archive - Texts - Interviews
    Did the singers take kindly to his methods The Hilliard Ensemble had never worked theatrically before The fact that they hadn t was the starting point for the commission It wasn t my idea I have difficulties with the institution of an opera house for instance but after Landscape with Distant Relations I got all these opera requests which I turned down but one in particular came from some American promoters to do something specifically with the Hilliard Ensemble a 20 minute multimedia piece for them to include in one of their normal programmes I was immediately hooked Yet I hate this idea of the multimedia cliché four musicians in front and a big screen at the back doing something with video I thought if I want the media to interact then I need to do more careful work have more time and develop things in a process So I said Yes I d love to collaborate with them but I d prefer to do a complete evening not just one bit in a full programme Asked whether the four Hilliard members helped with the composing Goebbels s answer is a crisp No Material evolved in he says a process a word he often uses in which the singers tried things out discarded ideas and retained others This surely risked something resulting in just bits and pieces cards thrown on to the floor out of sequence In a 2003 interview with Sir John Tusa Goebbels admitted he needed to be careful of being thought of as a collagist Yeah I think it s a danger it s a great danger The more possibilities you have the bigger the danger is and I think the more preparation and careful investigation you do beforehand the better Goebbels HilliardsIn the case of I went to the house but did not enter pictured right Goebbels has undoubtedly done his homework but it demonstrates more than that He s clearly a voracious reader The title a phrase from Blanchot s 1949 short fiction The Madness of the Day is typical of Goebbels s fondness for indeterminacy and for somewhat obscure literary figures The French experimental philosopher and novelist died seven years ago So reclusive was he that no known photos of him exist In one obituary he was described as acting as though he were already dead The author himself always claimed that his books were posthumous Goebbels s chosen texts spanning 66 years of the 20th century have much in common Eliot s 1917 poem is an exploration of an ego stripped of empirical potency Shall I part my hair behind Do I dare to eat a peach In the Blanchot a ghostly story is told but no framework provided The reader attempts to follow but can t really enter it It s weirdly lucid but perplexing I have a tendency to look for the opposite of drama Beckett wrote Worstward Ho a short late prose masterpiece seven years before he died in 1989

    Original URL path: http://www.heinergoebbels.com/en/archive/texts/interviews/read/631 (2016-02-13)
    Open archived version from archive

  • Heiner Goebbels - Archive - Texts - Interviews
    of and after several years of composing for the theatre in the 1980s he began a series of constructive collaborations with the groundbreaking playwright Heiner Müller and began developing his own radical aesthetic based in that skepticism He was too Goebbels said of Müller That s why he always said that a text in theatre should never be used as a medium for messages to make statements on reality A text should always be a reality by itself and theatre should always be a reality by itself Of course he was a very political person very conscious and connected but he was deeply convinced that politics is nothing that can be presented or represented from stage It s only something which can happen within the audience by using the words and images and sounds and performance of a piece That skeptical multifaceted approach to political content is exemplified by Songs of Wars I Have Seen Goebbels exploration of the experience of war through the fragmentary lens of Gertrude Stein s Second World War memoir Wars I Have Seen In fact it was at Müller s funeral that Goebbels first really engaged with Stein s work when the experimental director Robert Wilson sang a long segment of The Making of Americans What s most interesting to me in this book is that she keeps on speaking about her experiences of the Second World War while she was in France but she doesn t offer any focus she doesn t give any hint of what we would consider important and not important explained Goebbels It s like neighbors talking about everything and she combines very personal comments on food on her dog on the weather with very political statements on the Americans and the Italians and the French and the prisoners in Germany And the nice thing is that when you read this book and probably when you hear this composition you have to decide yourself what is your own focus between this relationship of your personal point of view and the political and social point of view In the show a group of female string players are arranged in what vaguely appears to be a living room setting chairs with tables and reading lamps and as they perform they take turns reading sections of Stein s text The rest of the chamber ensemble is arranged in a more traditional layout behind them against a black drop The choice to have the musicians read something that s not normally part of their job description and for which they lack the polish they bring to playing their instruments is a very interesting choice An actor easily takes it away from you Goebbels said of the text An actor easily reads it as if it would be his text as if he knows the way how to understand the text It takes some tasks some pleasure some freedom from how you understand a text Once you personalize a text it seems to be complete

    Original URL path: http://www.heinergoebbels.com/en/archive/texts/interviews/read/622 (2016-02-13)
    Open archived version from archive

  • Heiner Goebbels - Archive - Texts - Interviews
    nach der Aufführung ist mir immer noch sehr präsent Endlich mal niemand auf der Bühne der mir sagt was ich denken soll Viele Menschen haben Angst vor zeitgenössischer Musik Können Sie das verstehen Was tun Sie dagegen Ich auch Nein ernsthaft es gibt Neue Musik die verstören vielleicht sogar verletzen zumindest aber mit pädagogischem Anspruch aufrütteln will Vor der muß man zwar keine Angst haben aber oft will man sie auch nicht unbedingt ein zweitesmal hören Mein Verhältnis zu den Hörern ist ein anderes Ich gehe davon aus daß ich ihnen außer vielleicht bei meinem Handwerk nichts voraushabe und sie nicht belehren muß Hundert fünfhundert oder tausend Zuhörer Zuschauer sind schlauer und vor allem erfahrungsreicher als ein Komponist oder als das Team das sich eine Musiktheaterproduktion ausdenkt Meine Kompositionen und Stücke bauen Räume für die Imagination des Publikums sie wollen das Ohr und den Blick nicht verstellen oder auf meine Perspektive einengen Im Programmheft des Festivals ist zu Stifters Dinge zu lesen Ein Klavierstück ohne Pianisten ein Theaterstück ohne Schauspieler eine Performance ohne Performer Wie geht das Kommen Sie und Sie werden es hören und sehen Theater ist ja nicht nur dazu da um sich mit großartigen Darstellern Musikern Tänzern zu identifizieren und sich in ihnen spiegeln zu können Es ist auch und für mich ganz besonders eine Möglichkeit sich mit etwas Anderem auseinanderzusetzen etwas das nicht wir sind Theater reduziert m E alle Themen auf psychologische Konflikte Es gibt aber Themen die sind größer als der Dialog zwischen zwei Figuren auf der Bühne zum Beispiel unsere Auseinandersetzung mit der Natur Worin unterscheiden sich Stifters Dinge von anderen Dingen Sie sind fremder und bleiben es Bei Stifter finden Sie das Wort Ding auf fast jeder Seite seiner Romane und Novellen Und es steht nicht wie man vermuten könnte nur für

    Original URL path: http://www.heinergoebbels.com/en/archive/texts/interviews/read/601 (2016-02-13)
    Open archived version from archive

  • Heiner Goebbels - Archive - Texts - Interviews
    Mittwoch 20 Juli 2009 bei den Wiener Festwochen seine Österreich Premiere Uraufgeführt wurde das szenische Konzert letztes Jahr beim Edinburgh Festival Geschrieben hat Heiner Goebbels das Werk für das britische Hilliard Ensemble dessen Stimmen an Alter Musik geschult sind Die vier Sänger haben sich mit der Bitte um ein Werk an den Komponisten gewandt erzählt Goebbels Ich hatte im gleichen Zeitraum das war vor zwei drei Jahren viele Anfragen von Opernhäusern Aber das hat mich sofort interessiert Weil die einfach eine andre Art der stimmlichen Präsenz haben die eher etwas mit Zurücknahme zu tun hat und nichts mit dem vordergründig dramatischen Präsenzbegriff wie man sie von Opernsängern kennt Das ist nicht meine Welt I went tot he house but did not enter wurde 2008 in Edinburgh uraufgeführt und tourt seither von Festival zu Festival Zum Vokalstil dieser Komposition haben auch prinzipielle Überlegungen eine Rolle gespielt Ich merke dass es eine Verselbständigung von experimentellen Versuchen mit der Stimme gibt kritisiert Goebbels Es fehle oft die Verbindung zum ausführenden Körper Ich glaube dass das durch eine Diskrepanz der Arbeitsweise passiert Dass man am Schreibtisch etwas ausprobiert was durchaus sinnvoll und radikal überraschend und stimmig sein kann was aber nicht mehr funktioniert wenn man es auf eine akademische Stimme überträgt Er höre in der zeitgenössischen Musik oft experimentelle Register die wenn jemand von außen rein käme der nicht zur Klientel dieser Ästhetik gehört sagen würde Was ist denn das für ein alberner Quatsch Literatur des 20 Jahrhunderts vertont Vier literarische Texte aus dem 20 Jahrhundert hat Goebbels vertont T S Eliot Maurice Blanchot Franz Kafka und Samuel Beckett sind die Autoren Vier Herren im Anzug sind zu sehen langsame Aktionen und das Bühnenbild vermitteln eine melancholische Stimmung Geschichten werden keine erzählt Es ist bewusst als ein szenisches Konzert untertitelt betont der deutsche Komponist

    Original URL path: http://www.heinergoebbels.com/en/archive/texts/interviews/read/596 (2016-02-13)
    Open archived version from archive

  • Heiner Goebbels - Archive - Texts - Interviews
    lässt sich nicht durchschauen Am verschwiegensten muss er selber sein Seine Gesinnung wie seine Absichten darf keiner kennen Oder an anderer Stelle aber das wird Ihnen nicht gefallen In der Zeitung steht alles Man muss sie nur mit genug Hass lesen I went to the house but did not enter war ihr letztes Stück 2008 für das Schauspiel Frankfurt Wollen Sie auch nach Elisabeth Schweeger mit dem neuen Intendanten Oliver Reese zusammenarbeiten Oder gibt es andere Projekte Die Zusammenarbeit mit Elisabeth Schweeger und die Koproduktionen und Gastspiele mit Schauspielfrankfurt waren für mich eine große Chance meine Arbeiten auch in der Region zeigen zu können Und da das deutsche Theatersystem auf vielen Ebenen mit meinen Produktionen in der Regel nicht kompatibel ist war das neben den Berliner Festspielen für viele meiner Stücke in den letzten Jahren fast die einzige deutsche Spielstätte Deswegen hoffe ich dass die Zusammenarbeit weiter geht Aber ganz aktuell ist die Frage nicht für mich denn ich plane meine nächste größere Musiktheaterarbeit erst für 2012 Sie sind seit 2006 Präsident der Hessischen Theaterakademie die auch eng unter anderem mit dem Frankfurter Mousonturm zusammen arbeitet Wie wichtig sind Ihrer Meinung nach solche Kooperationen in der heutigen Zeit Es ist ungeheuer wichtig dass die Studierenden schon sehr früh die Möglichkeit haben auch praktische Erfahrungen an den Theatern zu machen und in der Hessischen Theaterakademie sind insgesamt zehn Stadt und Staatstheater vernetzt die dazu bereit sind Zugleich ist es vielleicht auch für die Theater nicht ganz unwichtig vom aktuellen Blickwinkel der jungen Künstler und ihrer kritischen Skepsis gegenüber konventionellen Erzählweisen etwas zu hören Auf der einen Seite Dozent an der Universität in Gießen auf der anderen Seite Musiker Komponist und Regisseur Wie finden Sie bei Ihren zahlreichen Tätigkeiten die Zeit für echte Kreativität Da wir am Institut für Angewandte Theaterwissenschaft die

    Original URL path: http://www.heinergoebbels.com/en/archive/texts/interviews/read/522 (2016-02-13)
    Open archived version from archive



  •